دانشگاه یزد تداوم و تغییر اجتماعی 2783-3100 5 2 2026 07 23 A Sociological Explanation of the Impact of Social Inequality on Life Satisfaction with the Mediating Role of Institutional Trust (Case Study: Citizens of Ahvaz) تبیین جامعه‌شناختی اثر نابرابری اجتماعی بر رضایت از زندگی با میانجی‌گری اعتماد نهادی (مورد مطالعه: شهروندان شهر اهواز) 357 382 4048 10.22034/jscc.2026.22839.1235 FA سید صمد بهشتی گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران 0000-0002-5887-0258 معصومه احمدی فالحی گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران 0009-0001-8480-3489 Journal Article 2025 02 25 <strong>Background and Aim</strong><strong>:</strong> Numerous studies have demonstrated the detrimental effects of social inequality across various dimensions of human life. The aim of this study is to examine the impact of social inequality on life satisfaction, with a specific focus on the mediating role of institutional trust. It also investigates the extent to which institutional trust influences the relationship between perceived inequality and life satisfaction.<br /> <br /><strong>Data and Method</strong><strong>: </strong>The study employed a quantitative survey design. The statistical population comprised all citizens aged 15 and over residing in the city of Ahvaz. A sample of 384 individuals was selected using a multi-stage random sampling method. The collected data were analyzed to test the proposed model.<br /> <br /><strong>Findings:</strong><strong> </strong>The results revealed that perceived social inequality, feelings of deprivation, and institutional trust were below the theoretical mean, while life satisfaction stood at an average level. Institutional trust, serving as a mediating variable with a direct regression coefficient of 0.298, partially mitigated the adverse effects of social inequality on life satisfaction. Furthermore, perceptions of deprivation and limited access to resources contributed to diminished trust in institutions, which, in turn, led to lower life satisfaction. Structural equation modelling accounted for 42.3% of the variance in life satisfaction.<br /> <br /><strong>Conclusion:</strong> Enhancing life satisfaction necessitates a dual approach: reducing social inequalities and simultaneously strengthening institutional trust. Policy initiatives should be designed to rebuild public trust and alleviate feelings of deprivation, particularly in vulnerable urban areas.<br /> <br /><strong>Key Message:</strong> Social inequality significantly erodes life satisfaction; however, institutional trust plays a critical mediating role in this dynamic. Therefore, improving life satisfaction requires not only narrowing social gaps but also reinforcing public confidence in institutions. <strong>زمینه و هدف: </strong>در جوامع در حال گذار، نابرابری اجتماعی مانعی در برابر توسعه پایدار و بهزیستی ذهنی شهروندان است. هدف این پژوهش بررسی تأثیر نابرابری اجتماعی بر رضایت از زندگی و نقش میانجی اعتماد نهادی در این رابطه است. به بیان روشن، مطالعه حاضر در پی پاسخ به این پرسش‌هاست که نابرابری اجتماعی چگونه از طریق تضعیف اعتماد نهادی مانع از شکل‌گیری احساس رضایت می‌شود. و این‌که آیا اعتماد نهادی می‌تواند به‌عنوان یک ضربه‌گیر در برابر پیامدهای منفی نابرابری عمل کند یا خود دستخوش تغییرات نزولی شده است؟<br /> <br /><strong>روش و داده</strong><strong>‌</strong><strong>ها</strong><strong>:</strong> این پژوهش به روش کمی انجام شده و داده‌ها  با استفاده از ابزار پرسشنامه در یک پیمایش مقطعی جمع‌آوری شده است. جامعه آماری شامل شهروندان بالای ۱۵ سال شهر اهواز بوده که تعداد 384 نفر از آنان براساس نمونه‌گیری تصادفی چندمرحله‌ای انتخاب شدند.<br /> <br /><strong>یافته</strong><strong>‌</strong><strong>ها: </strong>نتایج نشان داد سطح احساس نابرابری اجتماعی و محرومیت و همچنین اعتماد نهادی در سطحی پایین‌تر از متوسط قرار دارد، اما رضایت از زندگی در سطح متوسط است. اعتماد نهادی به‌عنوان متغیر میانجی با ضریب رگرسیونی مستقیم 298/0 بخشی از اثرات منفی نابرابری اجتماعی بر رضایت از زندگی را منتقل می‌کند. همچنین احساس محرومیت و کاهش دسترسی به منابع به کاهش اعتماد به نهادها و در نهایت کاهش رضایت از زندگی منجر می‌شود. مدل‌سازی معادلات ساختاری 3/42 درصد از واریانس رضایت از زندگی را تبیین می‌کند.<br /> <br /><strong>بحث و نتیجه</strong><strong>‌</strong><strong>گیری: </strong>یکی از راهکارهای مؤثر برای افزایش رضایت از زندگی، کاهش نابرابری‌های اجتماعی و تقویت اعتماد نهادی است. برنامه‌های سیاستی باید به منظور بازسازی اعتماد عمومی و کاهش احساس محرومیت در مناطق آسیب‌پذیر تدوین شود.<br /> <br /><strong>پیام اصلی: </strong>نابرابری اجتماعی با فرسایش اعتماد نهادی، کنشگران را به سمت انزوا و نارضایتی سوق می‌دهد. یافته‌ها حاکی از آن است که برای تغییر وضعیت موجود، سیاست‌گذاران نباید صرفاً بر توزیع منابع تمرکز کنند، بلکه «بازآفرینی اعتماد نهادی» شرط لازم برای شکستن چرخه بازتولید نارضایتی و ارتقای کیفیت زندگی اجتماعی است. https://jscc.yazd.ac.ir/article_4048_2f0dd479d948ee438388584cb973c36c.pdf